Om oefening op die naam te noem

Oefening is moeilik en moet my niks anders vertel nie. Soos gister, toe ek die steile Adamstraat uit geshuffle het. Mense dink jy oordryf as jy sê jy was byna dood, maar niemand hoort só rooi in die gesig te wees nie.

Ek sal wel toegee dat party oefening moeiliker is as ander. Laat my draf voor ek fietsry, laat my bene doen voor arms, en laat my in die fetus posisie mediteer voor ek core doen. Maar ai. Die week was vol oefening: Adamstraat natuurlik, en oefening om met chopsticks sushi te eet (dit bly ‘n kuns), en die ewig-gewilde oefening van grendelaande sonder uitgaan. Maar verreweg die moeilikste oefening was vanmiddag.

Mense het mos soms idees wat goed lyk, maar net vir die eerste ruk. Vandag se oefening was na vier ure nie meer snaaks nie. Die idee klink eenvoudig genoeg. Skryf die name van die gemeentelede op klein papiertjies neer en plak dit op die plekke waar hulle gewoonlik sit. Sien, die bedoeling daaragter is goed. Die idee is om liggaamlikheid te gee aan kerk-wees in hierdie virtuele wêreld. Om mense te laat verstaan dat ons hulle raaksien. Om ‘n gevoel van saamwees, hoe klein ook al, te bewerkstellig.

Maar o wee! Draai toe nou uit my brein is ‘n sif. Sit my op die spot en ek vergeet van die mees gereelde gesigte se name. En hoe spel mens nou weer Michaela se naam? Ja, mens kan nie net ‘Mikayla’ op enige manier spel nie, want Weskussers laat hul kreatiwiteit floreer as dit by Makayla’s kom.

Gelukkig het ek twee kollegas wat nie naastenby so vergeetagtig soos ek is nie en wat die name sommer so in ‘n ry af opnoem, maar selfs hulle vergeet plek-plek mense wie hulle gereeld mee te doen het. So help ons mekaar so deur die middag, met (ek is nogals opgewonde om te sê) net ‘n bietjie hulp van Whatsapp groepe en gemeentelyste. O! En die skriba het natuurlik ook gehelp. Die vrou weet waaragtig alles!

Wat’s my punt? Om aan almal te dink en om almal se name te onthou, was voorwaar ‘n uitdagende oefening, maar vreemd genoeg ook baie bevredigend. Dit laat my nuut dink oor watter mense ek raaksien, en watter mense nie. Dit laat my dink oor hoeveel tyd ek by die onderskeie banke spandeer. Maar meer as enigiets gee dit my nuwe waardering vir die gedagte dat God ons op die naam roep.

Al hierdie gedagtes inspireer my byna om te oefen om almal om my se name te ken, maar ek moet ook erken dit klink soos baie werk. Amper soos oefening…En tog sien jy my elke nou en dan in Mr Price Sport uitrustings getooi, reg vir die uitdaging.

One thought on “Om oefening op die naam te noem

  1. Ek stem saam sekere oefening is moeilik en glo my ek is ‘n onderwyseres en vind dit ook moeilik om al die kinders se name te onthou na die inperktyd!! Goeie stuk, hou aan asseblief, ek geniet dit baie!!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: