Een voet voor die ander

“Daar is net een manier om die Comrades te hardloop,” vertel iemand wat dit al drie keer voltooi het. “Een voet voor die ander.”

Dit is al vyf jaar sedert die persoon daardie woorde gesê het, maar die woorde het een van daardie frases geword wat ek saam met my vir die res van my lewe sa; dra. Om die waarheid te sê: as ek ‘n motto vir 2020 moes kies, sou dit daardie woorde wees. “Een voet voor die ander.”

Ek sit vanaand en probeer beplanning doen. Ek besef die jaar is so te sê verby en ek het ewe skielik hierdie gevoel van mislukkig. Henri Nouwen het Jesus se versoeking in drie woorde opgesom: relevant, besonders, magtig. Jesus is versoek om hierdie drie dinge te wees. Die lyn word dikwels getrek om te sê dat ons dieselfde drie versoekings het. In my kop is dit die versoeking om ons waarde te meet aan wat ons het, wat ons kan doen, en aan ons status. Terwyl ons hierdie versoekings daagliks teëkom, glo ek het almal van ons ‘n Achilles’ heel.

Solank as wat ek kan onthou, is my primêre versoeking om my waarde te meet aan wat ek kan doen, aan of ek ook iets besonders kan doen. Dis ‘n versoeking waarvan ek terdeë bewus is, maar selde kan oorkom. En dan gebeur 2020. En die mat, met al my normale maniere van dinge doen, word onder my uitgeruk. Elke aspek van my werk, soos so baie ander beleef het, moet ewe skielik aanpas by hierdie nuwe wêreld. Ek wens ek kon nou skryf dat ek, soos die Ingelsman sou sê: “rose to the occassion”. Terwyl ander egter gemaklik verby my teen die heuwel uitgedraf het, het ek vir my voete gestaar en net gedink: “een voet voor die ander.” Dis nie valse beskeidenheid nie. Dis nie skimp vir komplimente nie. Dis die realiteit van sake en ook dit moet ek in die gesig kan staar.

So nou, wanneer ek al beplanning vir Desember preekbeurte begin doen, kyk ek terug op die jaar en ek dink: “wat het ek gedoen?” In der waarheid het ek in baie ander aspekte van my lewe heelwat kon bereik, maar voor my gemeente staan ek verleë, want as hulle my waarde, soos ek, meet aan wat ek alles bereik en doen, moet hulle nou hulle bedenkinge hê.

Twee jaar terug sê ‘n dominee vir my: jou uitdaging is om op te hou om jou waarde te meet aan wat jy doen en om te begin om jou waarde te meet aan die feit dat jy ‘n geliefde van God is. Dit was baie mooi woorde wat ek graag ignoreer. Hierdie jaar hoop ek dat die gemeente my waarde ook kan bepaal volgens wie ek is en nie volgens wat ek alles bereik het nie. Maar ook dit sal geen waarde hê as ek dit nie self kan doen nie. 2020 dwing my tot stilstand voor God met die wete dat ek my waarde hierdie jaar (en eintlik altyd) slegs in wie ek is, in my identiteit as God se geliefde, kan vind, terwyl ek een voet voor die ander die heuwel verder uitdraf.

,

One thought on “Een voet voor die ander

  1. The better we do the wrong things the wronger we become…
    Sterkte! Solank jy weet jou voetjie vir voetjie is in die regte rigting, doen jy goed.
    Ek aan die ander kant is goed op pad. Net nie seker waarheen nie

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: