Seuns? Of mans?

Party dae het ek ‘n sterk behoefte om oor die mense van Saldanha te skryf. Om gesigte aan die karikature te sit. Soos vandag.

Vandag wil ek skryf oor die jongmans waarmee ek werk (en by gemeenskaplike vriende se huis kuier). So in geen spesifieke volgorde nie wil ek julle vertel van die jong mans wat maar die afgelope twee weke alleen my pad gekruis het.

Soos die jong man wat twee jaar terug nog onder my arm gepas het en na wie ek nou opkyk as ek met hom praat. Hy het die beste frons in die wêreld. Sy maniere en integriteit is tweede en derde beste.

Hy is beste vriende met ‘n tweeling. Die een stel altyd sy stoutighede in sulke subtiele terme, maar hy laat my altyd glimlag. Sy broer, die popster doppleganger, kom sit altyd so stil langs my en dan gesels ons dieper dinge.

Hulle is weer vriende met ‘n jonger siel. Een wat so sweef tussen al die tieners. Ook vol stuitighede maar jy kan op hom reken.

Ek dink aan die jong man wat nou al die langste betrokke is. Hy is doodstil. Totdat jy hom iets vra. Dan gee hy die diepste teologiese insigte wat sy vriende stomslaan.

Ek dink aan die sagte bulletjie van ‘n man wat ‘n natuurlike leier is en wat die grootste hart het. En sy beste vriend, die lang, rustige, intelligente man wat die lewe bepeins.

Ek glimlag vir die lang lat wat hierdie tannie eers skaars in die oë wou kyk en wat nou vir Marileen drukkies gee. Skaam, maar solid. En sy vriend wat eens net so stil was. Totdat hy besef het dat ek graag na sy stories wil luister en nou sy lekker malkoppie maniere uithaal.

Daar is die ander tweeling. Ek dink nie ek kan aan hulle dink sonder om aan hulle fietse te dink nie. En aan hulle lojaliteit teenoor hulle ma nie. Hoe die een geduldig langs my bly terwyl ek met die fiets teen ‘n heuwel probeer uitstoei en hoe die ander my van sy groot liefde vertel.

Ek dink aan die klein botteltjie gif wat nie onderskat moet word nie. Sy binnegoed skyn deur. Jy kan sien waarvan hy gemaak is.

O en die skaamtelose blondekop wat elke geleentheid gebruik om met my, wat sy ma kon wees, te flirt. Besige laaitie. Goeie hart.

Ek dink aan die jong man wat die beste drukkies op aarde gee en wat altyd diensbaar is. En die lang stiller seun wat in ‘n man ontpop het. Ek sien hoe hy by my staan en berou toon oor iets wat hy per ongeluk aangevang het. What a man.

Ag en die mees fisieke begaafde mens wie ek in my lewe gesien het. Ek hou so baie van sy vibe. Hy weet wie hy is en hy is okay daarmee.

Ek dink aan die jong seun wat skaars kon dans toe hy Gr10 was en wat nou meer sokkie as ek met sulke lang hare wat sy nek kielie. ‘n Man na elke skoonma se hart.

Mense vra my dikwels of ek ‘n man in my lewe het. En natuurlik is die man waarna hulle verwys nie dieselfde as hierdie jong mans nie. Maar ek dink tog ek kan my sterre dank dat ek hierdie jong mans kan ken. Ek wens julle kon ook.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: