Die F-woord

Ek sit en praat so twee jaar terug met die tienerseuns in ons gemeente. “Hoekom sê meisies dat ons almal sleg is en dat ons almal dieselfde is? Dit is nie regverdig nie…”

Wat sê ek vir hulle? Begin ek met die belydenis dat ek self al so gepraat het?

As jy al van my vorige skrywe gelees het, dink ek nie jy sal verbaas wees nie: ek is ‘n feminis. Die groot F-woord van ons tyd wat soveel verwarring veroorsaak. In my, moet ek bely, het ek soms ‘n diepe frustrasie met mans. Maar laat ek kategories sê: ek haat nie mans nie.

Ek haat wel gereeld wat mans doen. Ek haat dit dat die grootste oorsaak van onnatuurlike sterftes van vroue, hulle mans of kêrels is. Ek haat dat ek te veel stories van verkragting en molestering ken. Soveel so dat die stories my nie eens meer skok nie. Hoe baie stories moet jy hoor dat hierdie verhale vir jou die norm word? Die ding wat jy verwag? Ek haat dit as my vriende “meisie” gebruik om iemand te beledig. Of dat daar gemeentes is wat my CV sal uitgooi net omdat ek ‘n vrou is. Ek haat die mentaliteit van baie mans as dit by die dating scene kom.

Gister praat ek met ‘n man oor feminisme en dies meer. Hy was onlangs in ‘n gesprek waar daar mense was wat gesê het “F mans” (hulle bedoel die ander F-woord). “Hoe,” vra hy “kan ons ‘F mans’ sê as baie van ons mans en seuns het? Is die welstand van mans nie ook belangrik vir die welstand van vrouens, soos wat die welstand van vrouens nodig is vir die welstand van mans nie?” Ek vind myself waar ek saamstem met hom. Ek haat dit dat daardie tienerseuns die boodskap kry dat hulle inherent sleg is. Dit is nie die boodskap wat ek sal wil uitdra nie. Hoe vereenselwig ek dit met ‘n teologie wat sê dat ook mans in die beeld van God geskep is? Ons het daardie aand ‘n goeie gesprek gehad. Ek het al sedertdien baie goeie gesprekke gehad. Slegte gesprekke ook.

Ek is ‘n feminis. Unapologetically. Maar ek is die tipe feminis wat wil hê dat mans net so vry soos vrouens moet wees. Vrouens net so vry soos mans. Ek koop in in die feminisme wat verwerp dat mans nie mag huil nie, dat hulle die broodwinner moet wees. Ek verwerp die gedagte dat mans ‘n kleiner kans staan om die kinders se toesighouer in ‘n egskeiding te word. Ek verwerp dat my vriende maklik as ‘n pedofiel gesien word as hulle met ‘n jong dogter interaksie het. Ek is so jammer oor elke man wat al gespot is of in twyfel getrek is as hy ‘n slagoffer van seksuele mishandeling was. Ek is regtig jammer as mans voel dat hulle geen plek in die samelewing het nie.

Bygesê vra ek steeds dat ek ook ‘n plek gegun word en vra ek dat julle geduld sal hê as dit beteken dat julle nie al die plek kan opneem nie. In daardie selfde asem wonder ek hoe ons as vrouens kan keer dat die pendulum nie te ver swaai nie. Soos wat ons van mans verwag om op te staan as daar sleg gepraat word oor vrouens, kan ons dieselfde doen as vrouens net sleg praat van mans?

Ek weet nog nie. Soos gewoonlik het ek nie die antwoorde nie, maar ek weet God het die mens geskep en dit was goed. Ons almal kan goed wees. Soms wens ek mans wil ‘n bietjie beter wees. Soms is ek gevul met dankbaarheid vir van die mans wie ek wel ken. Gereeld wonder ek hoe ek ‘n verantwoordelike F-woord kan wees. Die tipe F-woord wat ‘n seën is vir die hele samelewing, en nie ‘n vloek nie.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: